Η επανάσταση αποδείχθηκε ένα όνειρο

Αχ αυτά τα πειθήνια τα όργανα της Αριστεράς!Πάνω σ'αυτή την εμμονή να ξεφύγουν από το 'Σύστημα' φτάνουν πια να αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του,το πιο ταλαιπωρημένο παιχνίδι των κεφαλαιοκρατόρων και των πάσης φύσεως κυβερνόντων..αυτών που φαίνονται και όσων δεν φαίνονται..

Με αφορμή την επέτειο της γενέθλιας ημέρας του Ερνέστο Γκεβάρα, φόρεσαν πάλι τα καλά τους τα κόκκινα και βγήκαν στους δρόμους.Κι εγώ,να ξέρεις, είμαι υπέρ της αντιστάσεως,αλλά δες που γέμισαν οι πλατείες με χομπίστες απεργούς!Τί να την κάνεις την επανάσταση αν δεν είναι ανατρεπτική;Τί νόημα έχει η κατάληψη αν γίνεται κάθε δεκαπέντε μέρες;Απορίες ενός σαχλού μυαλού προσκολλημένου σ'αυτά τα parvi esse,τα κακέκτυπα..


Μου έρχονται στη δουλειά, μ'έναν ριζοσπάστη διπλωμένο στην κωλότσεπη,και μην πιστέψεις οτι δεν τους αγαπάω,χωμένη ως το λαιμό στα ουτοπιστικά τους παραμύθια,θα ήταν άτοπο με τόσες σόλες φαγωμένες στις πορείες να τους αρνηθώ τη συμπάθεια.Μου έρχονται λοιπόν με το τουπέ του "ψαγμένου" και μου μιλούν για πράγματα που πρέπει να προσποιηθώ πως δεν τα κατάλαβα, για να αξιώσω το λόγο τους.Σ'αυτό το σημείο θα πρέπει να σου πω πως για τους περισσότερους εντεταγμένους αριστερούς ο καλός λόγος είναι ο δυσνόητος,η ευθεία λαική κατανόηση θα ήταν προσβολή.Κάποια στιγμή θα βάλουν κιόλας το χέρι στο τραπέζι και θα μιλήσουν για τους αγώνες του Τσε,που τον εξολόθρευσε η αμερικανική οικονομική ισχύς,όπως θα πουν..Λόγια πολύ απλά να τα προφέρει κανείς,όπως όλα τα λόγια που στερούνται αλήθειας.

Ύστερα θα ανοίξουν την πόρτα της Mercedes,κοιτώντας αριστερά-δεξιά, κάπως ξεδιάντροπα.Θα πετάξουν στο πίσω κάθισμα τα βιβλία του Ράιχ αδιάβαστα.Το βράδυ θα πάνε σε παρουσιάσεις βιβλίων πολιτικής,θα είναι αυτοί που θα σε πλησιάσουν με το χαμόγελο-μέχρι να πεις οτι θα παραμείνεις ανένταχθος ή οτι διαφέρεις πολιτικών προσανατολισμών-κι ύστερα θα σε κοιτάξουν πάλι με ύφος σνόμπ "μικροαστέ" (λοιπόν ποτέ δεν κατάλαβα αυτό το ζόρι με τα μικρά άστεα,ένα Βελούχι ανέθρεψε τον Άρη,μια Καλαμάτα πυροδότησε τον Μπενάκη,θα με τρελάνετε αγαπητοί;)

"Η επανάσταση αποδείχθηκε ένα όνειρο
μια ξοφλημένη κι ευφυής δικαιολογία
διατηρούμε την ενδότερη τη βρώμα μας
με επαναστατική φρασεολογία"
Νικόλας Άσιμος

Εεε..δεν είπα δα να μην αντιδρούμε,είπα να μην μένουμε προσκολλημένοι στις ίδιες μαλακίες επονομάζοντας τις "επανάσταση"..

Δεν χρειαζόμαστε άλλη Αριστερά και Δεξιά -αριστερά και δεξιά είναι μόνο τα χέρια και τα πόδια στη γραμμή-Χάος θέλουμε κι Ανατροπή (κι ένα φραπεδάκι δεν θα με χάλαγε..μουαχαχαχαχαχαχα)


Σας ζάλισα ε ;Δεν πειράζει,δώσατε πανελλήνιες,μαθημένοι είστε στις μπερδεμένες μαλακίες,μόνο που το παραπάνω έχει ένα μειονέκτημα σε σχέση με την σχολική ύλη:ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα..

Δοκιμιακός λόγος για κυνικούς

(..)κι όλα τα σημαντικά πράγματα έρχονται στην ύπαρξη κάπως μοιραία,μάλλον κωμικά.Γνώρισες τον έρωτα της ζωής σου, ατυχώς, τη μοναδική από τις 365 ημέρες που δεν έπρεπε, μια μέρα που γύριζες από τη δουλειά με τη ταλαιπωρία στο βλέμμα κι έπεσε πάνω σου κι έκανες εκείνο τον αυθόρμητο μορφασμό που μαρτύρησε τα χίλια δύο καντήλια που σκέφτηκες.Σε βοήθησε να μαζέψεις τα χαρτιά που σου έπεσαν από τα χέρια μα εσύ αρνήθηκες με μια κίνηση του χεριού κάθε παρέμβαση.Μπήκες στο σπίτι και πάρκαρες τη μιζέρια σου στη μοναδική πολυθρόνα που δεν δέσποζε πάνω της η ακαταστασία,έβγαλες τα παπούτσια νευρικά και κοίταξες κλεφτά,ασυναίσθητα έξω από το παράθυρο.Δεν ξέρω τι δίαολο σου είπε εκείνη η απλωμένη μπουγάδα του γείτονα, αλλά σε είδα που φόρεσες βιαστικά τα παπούτσια και έτρεξες στις σκάλες γιατί δεν μπορούσες καν να περιμένεις το ασανσέρ.Μόλις έφτασες στην είσοδο του κτιρίου-χα!-ο έρωτας σου φίλε μου είχε εξαφανιστεί.Κι άρχισες να στριφογυρίζεις αναγνωριστικά μ'ένα κλαψιάρικο βλέμμα απελπισίας,και τώρα πως υποτίθεται οτι πρέπει να ζήσεις χωρίς το πρόσωπο,που γελοίε φίλε μου,το είδες για λιγότερο από ένα λεπτό της ώρας;Δεν παρέλειψες μάλιστα να κάνεις εκείνον τον μορφασμό..Μα πώς σου 'ρθε να το κάνεις αυτό;Κάθισες τώρα στο πεζοδρόμιο κι άρχισες να σκέφτεσαι ένα σωρό σκευωρίες,κι αν ρωτούσες τον περιπτερά ένα όνομα ισχυρίζοντας πως τάχα έχασε ένα πορτοφόλι και …πως..αλλά..Μα τόση επιμονή για έναν υποτιθέμενο έρωτα,ένα εν δυνάμει καθοριστικό ρόλο ακόμη;Κι όμως πέρασε πια μια εβδομάδα.Γυρνώντας από τη δουλειά φοράς τώρα το καλό σου χαμόγελο, ισιώνεις τη γραβάτα για την οποία έχεις έτοιμη μια εξήγηση,απαιτείται από την διεύθυνση αλλά εσύ,εσύ είσαι στ'αλήθεια αντικομφορμιστής και μέσα σ'όλα κάνεις το γύρο του τετραγώνου,δήθεν γι'αλλαγή..Πέρασε ένας χρόνος κι η αξιότιμη συνάδελφος που παντρεύτηκες σου φέρνει μια κούπα καφέ μπροστά από τη φουσκωμένη της κοιλιά-ξέχασα να σου πω-ναι!- εκείνη τη νύχτα έμεινε έγκυος,εσύ συνεχίζεις να κοιτάς έξω από το παράθυρο κι αυτή η σατανική μπουγάδα απέναντι επιμένει να σου υπαγορεύει οτι σαν ηλίθιος μια μέρα που γύριζες κουρασμένος, εκείνη τη πιο άσχημη μέρα του χρόνου,έκανες έναν ηλίθιο άσκοπο μορφασμό..Πόσο μετράμε όλα τα ανούσια περιστατικά,έτσι για να μπορούμε να καταριόμαστε τη τύχη μας και να φτύνουμε τον καθρέφτη,είναι πια φανερό,και πως ο άνθρωπος είναι το πιο παραλογιζόμενο ον της δημιουργίας..


Καλή σας μέρα..